Haslo: czeczotowatość

czeczotowatość, leśn. charakterystyczny rysunek słojów drewna (tzw. czeczota), gł. brzozy (rzadziej topoli, jaworu, wiązu i in. drzew liściastych); skutek przerostu tkanki drzewa w miejscu zgrubienia (tzw. obrzęki) pnia, wywołanego działaniem grzybów i bakterii, obecnością licznych pąków śpiących lub mech. urazami pnia; u brzozy karelskiej stanowi cechę dziedziczną; drewno z cz. jest cenione w meblarstwie.



Ostatnio czytane